De besparingen op De Lijn treffen Hasselt keihard. Sinds de afschaffing van de bushaltes in de Heilig Hartwijk bereiken ons getuigenissen van inwoners die letterlijk vastzitten in hun wijk. De Vlaamse regering (CD&V, N-VA en Open VLD) heeft ervoor gekozen om vorig jaar meer dan 3.000 bushaltes te schrappen. Maar wie de bus écht nodig heeft, blijft in de kou staan.
Een 86-jarige buurtbewoner vertelt hoe hij compleet geïsoleerd geraakt:
"Ik kan geen auto meer rijden en ben niet mee met apps of flexbussen die ik dagen op voorhand moet reserveren. De bus was mijn enige manier om in de stad te geraken, om mijn boodschappen te doen, om onder de mensen te komen. Nu zit ik vast in mijn huis. Op zonnige dagen zat ik vroeger op een bankje op de Grote Markt om een praatje te slaan. Vandaag zit ik thuis naar de muur te staren. Ik ben volledig afhankelijk van anderen, en die kunnen niet altijd helpen."
Een andere bewoner, die gebruikmaakt van een rollator, getuigt:
"Ik betaal voor een busabonnement, maar er is gewoon geen bus meer. De halte aan de Heilig-Hartkerk is afgeschaft. De flexbus? Die is niet beschikbaar of komt niet opdagen. Zelfs al kan ik er eentje reserveren, hoe moet ik dagen op voorhand weten of ik me goed genoeg zal voelen om de stad in te gaan? Mijn gezondheidstoestand laat dit niet toe. Ik belde ook eens een gewone taxi, maar hij wou niet komen voor zo'n korte rit."
Ook scholieren en werknemers worden hard getroffen. Een student vertelt hoe lijn 6 systematisch niet komt opdagen op de belangrijkste uren:
"De bus van 7u42 en 8u11 komt heel vaak gewoon niet. Dat zijn de twee momenten waarop studenten en werknemers de bus het meest nodig hebben. Eén keer te laat komen kan nog, maar als je twee à drie keer per week te laat bent, heeft dat serieuze gevolgen."
Dit beleid duwt mensen in isolement en vervoersarmoede. Werknemers, ouderen en scholieren worden letterlijk aan hun lot overgelaten. Politici die zelf nooit de bus nemen, beslissen over het lot van duizenden mensen die afhankelijk zijn van openbaar vervoer. Maar voor elektrische wagens werden wél 5.000 euro subsidies voorzien. Dit is geen mobiliteitsbeleid, dit is een asociale afbraakpolitiek.
Wij vragen dat de bushaltes in de Heilig Hartwijk terugkomen en dat er geïnvesteerd wordt in méér en béter openbaar vervoer. Mobiliteit is een recht, geen privilege. Openbaar vervoer moet versterkt worden, niet verder afgebouwd.
Mijn vragen aan het stadsbestuur zijn:
Wat heeft het stadsbestuur ondernomen om de afschaffing van deze bushaltes tegen te houden?
Bent u bereid om bij De Lijn en de Vlaamse regering te pleiten voor het herstel van de bushalte aan de Heilig Hartkerk en een structurele versterking van het openbaar vervoer in onze stad?
Welke initiatieven wil de stad nemen om de bereikbaarheid van de Heilig Hartwijk te garanderen voor haar inwoners, zeker voor mensen met beperkte mobiliteit?